டிஸ்கி : காலேஜ் படிக்கிறப்ப எழுதினது.
இது கவிதையா.? கதையா..? இல்ல
ரெண்டுமே இல்லையான்னு எல்லாம்
எனக்கு தெரியாது.. படிச்சிட்டு நீங்களே
ஒரு முடிவுக்கு வாங்க..
ஏதேதோ பேச வேண்டும் என்பது
ஆறு மாத திட்டம்..
பாட்டுப்போட்டியில் முதல் பரிசு.,
கணக்கில் 200 / 200 மார்க் எடுத்தது
இதை எல்லாம் சொல்ல வேண்டும்..
மனதில் நேற்று
நான்கு முறை ஒத்திகையும்
திருப்தியில்லாது போனதால்
இப்போது ஐந்தாவது முறை
- மணி பதினொன்று..
என் மனசுக்கு பிடிச்ச அந்த
மெரூன் கலர் தாவணி
நேற்றே எடுத்து வைத்தாயிற்று..
நாளைக்கு மட்டும் அக்காவின்
Perfume மற்றும் Lipstick அவளுக்கு
தெரியாமல் ஒரு முறை., ஒரே முறை..
" தூங்கவில்லையா இன்னும்..? "
- அம்மாவின் குரல்..
" விடிந்திருக்குமே..!! "
என் Titan-ஐ ஒரு முறை
டார்ச் அடித்து பார்த்தேன்
2 மணி காட்டியது..
" நின்றுவிட்டதா.?! " - உற்றுப்பார்த்தேன்
ஓடிக்கொண்டு தான் இருந்தது..
இரவென்பது 24 மணி நேரமா.?!
அதிகாலை 5 மணி..
இந்த பக்கத்து வீட்டு தூங்குமூஞ்சி சேவல்
எப்பொழுது கூவும்..?
இந்த சூரியனாவது தாமதிக்காமல்
உதிக்குமா.?
மணி ஏழு.. நான் ரெடி..!!
பின்னலிட்ட ரெட்டை ஜடையை.,
நெத்திசுட்டியை எல்லாம் ஒருமுறை
சரிபாத்துக்கொண்டேன்.
எந்த பொட்டு வைக்கலாம்..?
பட்டிமன்றம் நடத்த இப்போது
நேரமில்லை..
வெகு நேரம் கண்ணாடி முன்
நின்றால் அம்மா சந்தேகப்படுவார்கள்..
இன்னும் சில மணிகளில்
என்னவரை சந்திக்க போகிறேன்..
கற்பனை செய்தது நனவாகும் சமயம்
இதயம் இரட்டிப்பாய் துடித்தது..
மாமாவின் வீடு..
அத்தான் நண்பரோடு
பேசிக்கொண்டிருந்தார்.
சிரிக்கும் பொழுது
என்னவர் எத்தனை அழகு..?
என்னை பார்த்ததும்..,
சிரித்துக்கொண்டே என்னருகில் வந்தவர்..
" உன் அக்கா சௌக்கியமா..? "
ஆர்வமாய் கேட்ட பொழுது
ஊமையாகிப் போனேன்..!
- கவி இளவரசு வெங்கட் .
. Tweet
